Stærðfræðipróf eftir pí sekúndur.

ég gæti grátið.

enégersvostóraðéggeriþaðekki.

.. þá er rólegt í vinnunni hjá mér...

Jæja... Hvar byrjar maður eftir svona langt hlé?...

Kannski á byrjuninni... although... I'm not a fan of that.

Komin heim frá Bretlandi... Ofsalega fínt þar. Ritskoðuð ferðasaga gæti komið til greina, þó svo að ... henni sé kannski betur sleppt.

Let's just say, it was hot, there was a poo and a little austrian boy úr Hitlersæskunni.

jæja.. annars er lítið að frétta. As always er maður alveg týndur. Eða.. er hægt að vera týndur ef maður veit ekki hvað maður vill finna...? Eða hvort maður vill finna eitthvað yfirhöfuð... Kannski er það bara ákveðinn fílingur að vera týndur.

Kannski er ég ekkert týnd. Bara ófundin. Ég þvertek fyrir það að það sé það sama.

Voðalega er femin.is merkileg síða. Mikið svakalega er til mikið af konum þarna úti sem vita ekkert hvernig þær eiga skilið að láta koma fram við sig og enn meira af aumkunarverðum karlmönnum sem virðast ekki geta kannast við siðferðiskennd þó hún kæmi og biti þá í rassinn. Hmm.. Ég held að my little feminist side sé að poppa upp aftur... Ég sem hélt að hún lægi í áratugardvala.. Svona kemur maður sjálfum sér á óvart at times.

Ég verð samt svo REIÐ þegar ég les sumt af þessu. Þetta er ÓTRÚLEGT! ...

Ég get svo sem kannski ekki sagt mikið um þetta. Varla bjuggust þær við að búa við svona þegar þær voru 17 ára. njaaa.. kannski ekki.

Það stoðar lítið að vera reiður. Reiður út í hvað...?

Ég sakna móralsins úti. Engar Diesel gellur í 3 viiiikur!...

Fyrsta sem við sáum.. þegar við komum útá völl.. you can guess.

Þetta er ekki eðlilegt.

Annars stoðar lítið að vera reiður. Eða pirraður. Afskipti stoða lítið.

Ég er eitthvað svo andlaus þessa dagana. Dópamín framleiðslan eitthvað í lágmarki. Láta tékka á þessu. Allavega er það, það sem mamma mín segir. Mamma mín...

Það er eins og allt sé bara stopp. Dáldið.. eins og ... draumur.

Lísa í Undralandi... ?

Ef ég rekst á röndóttann kött ... þá fer ég kannski að spá hvort ég sé farin pínu yfirum.

Lítið að gerast þessa dagana. Vinna.... hanga.. Hitta stelpurnar... Hafþór.. fá far með Snorra.. for some reason. Ég held ég þurfi eitthvað.

Reality check í töfluformi?... Hmm... tala við.. eitthvað af þessum skrilljón lyfjafyrirtækjum hvort það væri ekki sniðugt..

Ég væri allavega háð þeim.

Hljómar samt eins og bíómynd sem Tom Cruise myndi leika í.

Ohhh... ég er komin með ógeð af  túristum. Lenti reyndar á einum niðrí bæ um daginn sem sagði elska mig.    

                            Flattering....?

      Tja.. ef maður fílar þrítuga Pólverja. Hví ekki?

Annars kann ég Þjóðminjasafnið utanbókar by now. Sérstaklega aðra hæð. Og þá sérstaklega Huldukonur í íslenskri myndlist.

              Það er lavenderlykt í því herbergi. Það er skrítið.

                          Minnir mig á mömmu hennar Erlu. Sem minnir mig á Erlu. Sem gerir mig glaða.

                                       Því Erla gleður mig.

  Að minnka kaldhæðnina er að ganga. Svona... ágætlega. Stórhættulegt fyrirbæri.

It's still the love of my life... A very sinful love.

Ég las svo góða bók úti! ... Flugdrekahlauparann... Hún er svo... ... ...

The dots say it all. Vá.

Annars er ég að missa mig yfir "Shaddow of the wind" ... Ég hef ekki verið svona spennt á ævinni!
                             Ég var rosa dugleg og las endann EKKI fyrst... og það skilar sér bara í magasári! ... Vá hvað ég saknaði þess að lesa...

Það er bara ekki hægt að lýsa hamingjunni sem felst í því að missa sig í bók. Annars er ég svo meðvirk að ég verð bókin í smá stund. Ef einhver deyr er eins og ég sé að deyja. Ef einhver verður glaður verð ég glöð.. og svona gengur þetta koll af kolli.

Eins og ég sagði, hrein og klárt magasár.... andvökunætur yfir örlögum sögupersónanna .. gnístan tanna yfir óréttlæti heims bókmenntanna... gleðitár yfir fundnum ástum... hnútur í magann yfir týndum ástum...

Þetta er bara svo... fallegt.

Eins og ég sagði; Reality check í töfluformi.

Ég á vin. Réttara sagt, ég átti vin. Eins og gengur og gerist þá er heimurinn vondur.

Hann talaði fjögur tungumál. Hann tók þátt í barnaráðstefnu Sameinuðu þjóðanna. Hann kunni ekki að synda. Hann elskaði gosbrunna. Hann spilaði á píanó. Hann var ótrúlega góður á píanó. Hann var einn sá mesti friðarsinni sem ég hef kynnst. Hann var einn sá dýpsti karakter sem hef kynnst. Það var bara eitthvað við hann.

             Hann... bjó í Líbanon.

                                 Helvítisdjöfulsinsandskotans    þetta má ekki.

Svona er heimurinn. Stundum ... ekki alltaf.

Ég á líka annan vin. Hann býr í Ísrael. Nokkur ár í að hann fari í herinn ...
"Að drepa lítil palestínsk börn" eins og hann sagði sjálfur.

        Ég hef aldrei áður kynnst því hversu hrætt fólk getur verið við sín eigin örlög. Eitthvað sem þú veist frá fæðingu en óttast samt svo mikið.

Stundum er ágætt að vera Íslendingur.           

Kárahnjúkar eru samt vesen.

                                           Sérstaklega ef þeir taka uppá því að hrynja.

Ég elska nýju uppáhalds bókina mína..

 "Eyðibýli"

Lófafar barnsins
löngu máð af
snjáðu veggfóðrinu.
Á fjöl við botnlaust rúm
fangamark og hjarta
rist með hnífsoddi E + R að eilífu.

 ...

jæja...

sjáumst eftir 3 vikur

 Ég á eftir að sakna þín !

...:*

er í rauninni bara að blogga sökum.. lífsleiða

.. sem ég er haldin sem stendur

það er ALLTAF rok fyrir utan gluggann minn í vinnunni.. sem gerir inniveruna bærilegri svo sem.. svo sem og svo sem...

Ég er búin að vera allt of mikið inná http://www.femin.is .. og það gerir engum manni gott! .. nú veit ég hvernig ég á að bregðast við þvagleka, hvers vegna eldri konur eru betri í rúminu, að enginn ætti að láta glepjast úr í endaþarmsmök, að hormónasprautan er ekki svo góð hugmynd sem getnaðarvörn, að ég er 100% hæf móðir samkvæmt einhverju prófi, að eldri menn eru þolinmóðari elskhugar...

Segið svo að ég sé iðjulaus!

Einnig er http://www.hugi.is vinsæll .... þar er hægt að finna allt sem 13-15 ára krakar eru að hugsa um... eða pæla í.. s.s.

"uhh..hérna, kærastinn minn lemur mig.. hvað á ég að gera?"...

"ok, sko, HVERNIG á að raka sig að neðan...?"

"ég skrifaði þessa bókagagnrýni í skólanum, og ég ákvað að deila henni með ykkur...."

"Get ég orðið ólétt ef ég geri það í sturtu...?"..

ég er skemmd.

...og andlega vanrækt

Ég er samt að fara í útilegu á morgun... ætli það létti ekki lund mína til muna?

...kannski ekki.

kannski, kemur rigning

kannski, gleymi ég tjaldinu mínu

kannski, týni ég svefnpokanum mínum

kannski, er ég ekki þess megnug að standa upp úr rúminu um morguninn sökum, uhh..lífsleiða (?)

...og fer þar af leiðandi ekki í útilegu!

... hmmm...

annars fer að styttast í Bretland! .. tvær vikur og tveir dagar... míhíhíhíhí

Romm útí te?

nehhh.... TEKÍLA útí te!

Nehhhh.. te

í dag er fimmtándi dagurinn minn án kók.

Ég held að kókleysi sé að orsaka lífsleiðann.

Ég er þreytt.

Ég þarf að pakka.

Ég, vil ekki þurfa að gera neitt!

Ég vil verða brún.

Fara í ljós?

uhh... nehhhh

Þetta blogg er álíka innihaldslaust og líf mitt um þessar mundir.

Ég biðst afsökunar á báðu.

Eitt bros getur dimmu í dagsljós breytt
sem dropi breytir veig heillar skálar.
Þel getur snúist við atorð eitt.
aðgát skal höfð í nærveru sálar. 
Svo oft leyndist strengur í brjósti sem brast
við biturt andsvar gefið án saka.
Hve iðrar margt líf eitt augnakast
sem aldrei verður tekið til baka.

Ég hef eiginlega ekkert annað að segja.

Ji minn eini! eftirfarandi samtal átti sér stað áðan á kaffitár...

Gísli Marteinn kemur askvaðandi inn (ég tek það fram að hann var klárlega askvaðandi!) og pantaði sér "latte og ekkert annað!" ... hann tók það fram að hann ætlaði ekki að fá sér neitt annað.

Svo, spyr hann eins ljúfmannlega og honum er unnt, hvort að hann "megi tala í símann meðan hann bíður eftir kaffinu sínu (kurteisin uppmáluð!), tekur sér svo einn röltitúr hérna um búðina, meðan hann talar í símann (mjög hátt by the way....) og glottir prakkaralega til mín... hehehe.. þetta bjargaði deginum,

Gísli Marteinn glotti prakkaralega til mín. Tíhíhíhí...

Sumt bjargar deginum.

Það er gaman.

Eins og þegar Hafþór *sætasturígeimi* drepaði kóngulóna/köngulóna (hvernig í fjandanum er þetta skrifað?!).
Þá varð ég ánægð... alveg... svooooooooooooooooooooooooooooooona ánægð.. jafnvel meira.

Annars er þetta rólegur morgun... as usual..

Svaf reyndar pínku lítið yfir mig í morgun, en hélt kúlinu as always og rölti rosalega svöl með banana út í strætóskýli 20 mín. of sein... með Spice Girls í eyrunum... shit happens

Fauk næstum því um koll í gær.

Það minnti mig á gömlu góðu dagana þegar ég fauk heim 4 mánuði ársins.

Ahhh! það er svo kreisí leikjanámskeið í heimsókn á Þjóðminjasafninu!

"má... öskra?" -"neiiiii"

"má... snerta?" -"neiiiii"

"má... hlaupa?" -"neiiiiiii"

"má... grípaframmí?" -"neiiiii"

Hahahaha... Hefði ég hlustað?

... nei Frekjan ég hefði gert heiðarlega tilraun til að stela Þórslíkaninu og læðast með það út.

Þjóðminjasafn Danmerkur is maybe missing a thing or two...

Kistuna hennar Margrétar 1. The occasional víkingaskip. Gamalt... krydd (?)

Mín er orðin ástfangin af stuttum pilsum. Vel sómasamlegt með nægilegum sokkabuxum. Held ég.

 Mig langar í kisu.

Ég elska hugmyndina um að eiga kisu.
En... ég myndi halda að hún væri að drepa mig.

Hmmm... kannski ekki svo sniðugt að fá sér kisu. Kannski... Anakondu (?)

Tjútjú... hvers vegna eru ekki lestar á Íslandi?...

Ohh.. ekki útskýra það! ég er búin að heyra það nógu oft!
en.. ég bara.. vil fá lestar.. rauðar! eins og í Danmörku.. með EKTA lestarlykt og rosalega skrítna rauða, græna og bláa áklæðinu...

... óskhyggja. Í stórum stíl.

"Ljón: Hugur ljónsins er að hluta til upptekinn við það að leysa kreppu sem það vill telja öðrum trú um að sé "algerlega afstaðin", jafnvel á meðan það les þetta. Lykillinn er að koma auga á þitt nýja sjálf, manneskjuna sem er búin að jafna sig og er þakklát fyrir lexíuna sem hún lærði."

Djöfull meika stjörnuspár mikið sens! ... Í alvó... this is my day! *ekkikaldhæðni*

Ég er svo .... djúp, þú skilur. Ég hef nýtt sjálf.

Stjörnuspár hræða mig.

Dáldið mikið.
Þær standast.
Allavega í mínu tilfelli.
I'm totally blown away by this.

Mig langar alveg óhemju mikið í Subway. Vá. mmm... en nei... ehh.. ég á... banana... lucky me!

jæjajæjajæja.... þessu fer þá að ljúka í bili..

hress until next time

uhuhhu... með þessum einkar vitsmunalegu orðum byrja ég þetta blogg.

Ég er dáldið gáfuð, þú skilur.

Ég er í vinnunni, það er ekkert að gera. Það er...enginn hérna

.. nema maður á kaffitár, sem ég held að sé að jafna sig á ástarsorg og drekkja hugsunum sínum í kaffi. Persónulega mæli ég með ís, en hey! Allir hafa sitt thing.

Ég hef voða lítið að gera í vinnunni.. annað en að leggja fólk í sms einelti.

Þessi setning kom dáldið illa út.

Ég er að verða feit.

Var að lesa um útafaksturinn í Ártúnsbrekku í fyrrinótt. Sjaldan lesið um jafn vanhugsaðan hlut. Hálfviti. "HEY! förum út að keyra um miðja nótt í úrhellsrigningu með stúlkur á fermingaraldri! þá erum við svo ógó töff"!

... Ég gerði þetta... aldrei.. hóst...

.. Það var maður að hringja í mig rétt í þessu, hann var danskur, við spjölluðum, og núna veit hann allt um mína hagi í Danmörku. Skrítið hvernig maður tjáir sig þegar færi gefst. Ég held ég tali ekki nógu mikið. Jú, eiginlega. Eða sko,

Ég er dáldið merkileg, þú skilur.

Mig langar að vera artí.

Semja atómljóð, sitja á Austurvelli í rigningu og finna fyrir náttúrunni, leiðast aldrei, vita allt um kirgisanska ljóðskáldið Boris Typionfku, tala frönsku, tala ensku með frönskum hreim, ganga í flauelis skikkjum, krúnuraka mig, hætta að vera skotin í Figo og í staðinn einhverjum ógó artí gaur sem ... semur ljóð(?) og er 35 kg. og allt í fötum sem eru 5 númerum of lítil, fara allar mínar leiðir fótgangandi; helst berfætt, vera aldrei kalt og þar af leiðandi geta verið í léttum sumarkjólum allt árið, vera 40 kg. (mér finnst allt artí fólk vera ótrúlega mjótt... ég held það hafi önnur efnaskipti en við hin... conclusion of the scientist Guðrún).

ég á dáldið sætan kærasta, þú skilur. *hóst*sætasturígeimi*hóst*

ehhh... þetta verður ekki lengra að sinni.

leeeeiiiter

... Ég þoli ekki útlitsdýrkun.

Hún er ljót.

Hún er leiðinleg.

Fegurðin kemur að innan.

Lífshamingja felst ekki í kílóatali þínu.

HAH! I wish... ég tek sjálf þátt í þessari blessuðu útlitsdýrkun... hef lúmskan grun um að vera komin á barm átröskunar núna fyrir stuttu... ekki það að mér sé nein vorkunn... alls ekki, bara scary að standa sjálfan sig að þessari hugsun..

"Ertu ekki orðin aðeins of feit?"
"Þjú - fimm kíló farin og allt verður gott og blessað?"

TSK TSK! mikið er maður mikill kjáni stundum

Að vera 17 ára árið 2006 er ekki mjög hresst. ó nei

Eða jú jú.. með réttu hugarfari...

Mental note; tileinka mér tiltekið rétt hugarfar, hvað sem það nú er 

 Ég hef engann áhuga á náttúrufræði, frekar vil ég drekka smjör en að lesa náttúrufræði... það gekk til að mynda ekki mjög vel að sannfæra kennarann minn (ungfrú náttúrufræði kennara) um það að ég trúði á sköpunarkenninguna...

En..það mun svo sem koma sér vel í framtíðinni þegar ég les 18 tíma á dag hin íslensku lög til að klára almennu hér heima, að vita að lífríkinu er skipt í ríki. Kannski kem ég því einhversstaðar inn í almennum hegningarlögum, eða þá þegar ég þarf að fara að framleiða kjarnorku eða úran eða einhvern skít í kjallaranum eftir að ég er endanlega farin yfirum, þá kemur sér heldur betur vel að kunna að stilla efnajöfnur! (Engin hnyttin komment um að efnajöfnur komi hinu og þessu ekkert við... Frankly my dear, I don\'t give a damn)

Kannski ég læri bara enska bókmenntafræði. Það er skemmtilega rómantísk hugsun. Nei. Ég verð að eignast peninga.

Money = Happiness

skynjið kaldhæðnina eða farið aftur inná www.ofurbeibígullbíkínimeðmagakeðju.bloggar.is takk fyrir...

OHHH! Ég og Anna fórum í Selið um daginn, ég ætla ALDREI aftur þangað. Of... margar minningar, of mikið Való... of... hamingjusamt

Blóm ást friður hamingja

úff.. farin að verða sorgleg.. right.? .. jú kannski... þetta á samt við;

Time crumbles things; everything grows old under the power of Time and is forgotten through the lapse of Time. - Aristóteles...

Við gleymumst, við við við! Kassaárgangurinn! ... vá... æi.. fokk it...

Að skemmtilegri málefnum;
                                         Ég hef ekkert að gera. Ég hef samt alveg eitthvað að gera. Ég nenni bara ekki að gera það. Ég þarf að ...

• Búa til innkaupalista
• Taka til í ísskápnum
• Taka til í herberginu mínu
• Taka til í eldhússkápunum 
  

etc.etc.etc.

ORH! Mamma mín er hetja. Ekki oft sem ég segi þetta. En hún er hetja dagsins! ...

Ég lá í makindum mínum uppi í rúmi í morgun, og var að rumska við morgunsólina um 5 leytið, þegar ég heyrði ógnvænlegasta hljóð ó geimi. Ég heyrði í.... býflugu...

Ég snarfraus, hálfgrét inní mér, hljóp að lokum fram og hljóp til mömmu og sagði mjög ámátlega 
-"mamma... það er býfluga fyrir utan gluggann minn."

Hetjan hún móðir mín, snaraði sér framúr, og lokaði glugganum mínum og ég fór aftur að kúra.

Á svona stundum veit ég að mamma mín elskar mig.

Sumarið er að koma. Það er svo sem ágætt. Samt. Skólinn að klárast. Það var gaman í skólanum.

Það var gaman í frímó. Það var gaman á böllum. Það var gaman að vera í skólanum án þess að þurfa að vera í skólanum (my... entire last semester..) Það var gaman... Í MH...

EN! það kemur annað ár, með nýju borði, stærra borði! og... ekkert vesen með að ræna borðum.. sem var samt gaman.

Vá, heilt menntaskólaár búið... Mér finnst eins og það hafi verið í gær sem við stóðum þarna sex saman, Seltirningarnir og hugsuðum með okkur að svona yrði þetta. HAH! DJÖS RUGL í okkur..

Ég elska skólann minn.

Edda, komdu heim.

mm..næsta helgi verður góð. Ég ætla að.. leyndarmálast. Það verður æði. Æði æði æði æði æði æði æði æði einu sinni enn... ÆÐI

Happiness is not something ready made. It comes from your own actions - Dalai Lama

Ég er glöð. Svo ótrúlega glöð. Ég veit ekki hvers vegna. But I have my ideas. Gleði. Ég trúi á þetta sem Dalai Lama sagði. Okkar eigin gjörðir leiða til hamingju oft á tíðum. I know mine did.

If you were going to die soon and had only one phone call to make, who would you call and what would you say? And why are you waiting? - Stephen Levine

Las þetta í bók áðan... Fékk mig til að hugsa. Ég segi ekki það sem mér finnst nógu oft. Kannski er það ekki bara ég. Kannski eru það fleiri. Áreiðanlega. But I wouldn\'t know. Ég bíð alltaf þangað til það er orðið of seint. Kannski kominn tími til að breyta því. Ætli það sé hægt? Að byrja allt í einu að tjá sig? Nei, ég held að fólk yrði hrætt. (já.. ég er nefnilega svo scary)

Fékk mig samt til að hugsa, ef maður ætti eitt símtal, og svo myndi maður deyja. Ég .. veit hvert ég myndi hringja.

Life is pleasant. Death is peaceful. It\'s the transition that's troublesome - Matthew Arnold

Ég elska þetta quote (vá.. fer að verða komið nóg af þeim...) . búið að vera eitt af uppáhöldunum mínum síðan ég var emó níundu bekkingur í midlifecrisis (jebb.. ég hélt ég væri miðaldra í 9 bekk.. aumingja ég.. enginn skildi mig...skiljanlega, ég var emó, þar af leiðandi viljandi illskiljanleg)

Er að spá í að fara að fara.

chao 

Neitt frekar en venjulega.

Ohhh! ég var að horfa á Boston Legal áðan. Ég *hjarta* þennan þátt. Ég svo miklu meira en *hjarta* þennan þátt, hann er bara... svo fullkominn. Alan Shore, besta persónusköpun sem ég hef kynnst. Einungis þessi maður getur boðið konu kynlíf í stað sígarettu, og hún bitsslappar hann ekki á staðnum. OG! Denny Crane! Það þarf ekki orð.

Ég er að lenda í svolítið skrítnum aðstæðum núna um þessar mundir. Ég er alltaf svo   uhh   reið .. held ég að orðið sé.

Ég hef ekki grænan grun um hvers vegna, eða út í hvern, held það sé sjálfa mig. en ég veit ekki hvað ég gerði til að reita mig svona til reiði. Ég held að ég sé bara kjáni. Já. Ætli það sé ekki bara málið. Minn eiginn hroki og kjánaskapur fer svo í mig í undirmeðvitundinni að ég er bara reið. og gnísti tönnum og öskra og skrifa tilgagnslaus blogg um ekkert þar sem ég misnota orðinu "OG"

Greyið ég.
Litla stelpan sem var svo reið.
Einleikur í Nýlistasafninu 30. febrúar 2010.

Catchy titill right?                                     ^{Kannski ekki.}

Lífið hefur verði ágættlega réttlátt undanfarið. Páskarnir fóru í Bandaríkin í að heimsækja my lovely sistahhh...

Ég þjáist af aðskilnaðarkvíða og tilfinngaheftu. Ég held að það sé ekki góð blanda.       ^Varla

Þessi texti virðist vera svona, í fljótu bragði dálítið, eh, hvað skal segja, ekki í samhengi. En það er ekkert mikið sem er í samhengi þessa dagana. Æji, þetta er ekkert svona flókið. Þetta verður bara flókið þegar maður er 17 ára og allt er... reitt.

Ég hef gefist upp á svo mörgu undanfarið. Svo sem að reiða á fólk. Það fer alltaf. Vá, www.emó.is/égskermigámiðvikudögum

En, Rita Mae Brown hafði samt rétt fyrir sér þegar hún sagði;
"I still miss those I loved who are no longer with me but I find I am grateful for having loved them. The gratitude has finally conquered the loss"
Annars var þetta, fleyg væmin setning. Ég er í corny stuði. Deal with it.

Annars virðist allt alltaf ganga upp hjá fólki í þessum andskotans Chickensoup bókum. Jafnvel þótt viðkomandi hafi klesst bílinn sinn á tré, og með því drepið besta vin sinn og ömmu sína, þá, fann hann ástina á bráðamótökunni eða eitthvað álíka.

Þannig virðist ekki koma fyrir mig.

Bara fólk í Montana.

Ég tala of mikið um mig. Mér tekst alltaf að koma einhverju að um mig í öllum samræðum. Ég fór að taka eftir þessu um daginn. Þá varð ég pirruð. Út í sjálfa mig. En pirruð samt sem áður. Þetta er leiðinlegur ávani og á þetta lýsingarorð eflaust líka við um nýja ritstílinn sem eiginlega er hvarf aftur til fortíðar og því má kannski kalla þetta "endurreisnarritstílinn hennar Guðrúnar" ^{eða ekki...}

Hmm... Langt síðan síðast, en ég hef góða ástæðu. Ég er hætt að hugsa. Ég er hætt að vilja koma neinu sem ég hef að segja eða hugsa um á framfæri. Ég held að ég þjáist af einhverskonar félagslegri afturför. Enn og aftur, greyið ég.

Þetta virðist allt bera með sér undirtóninn; "Greyið ég"

Kannski ég ætti að byrja að setja svona emo icons inná bloggið mitt, með frösum á borð við; 
                                    "I hurt myself so you can't"
                                    "I hate thinking about you every fucking
                                      minute" 
                                     "I love walking in the rain. Then no one
                                      can see I'm crying"

Nei, veistu. Ég held ekki.

Ég verð bráðum komin á annað ár í menntaskóla. Mér finnst ég ekkert tilbúin til að vera komin á annað ár í MH og eftir áramót á átjánda ár! Mér fannst ég svo tilbúin í 9. bekk. En þá var ég líka asni. Asni sem hélt að hún væri ótrúlega klár og sniðug. Maður fær smá reality check inná milli. Thank god for those.

Maður er ekki misskilinn. Heimurinn er bara svo torskilinn að maður telur hann misskilja sig til að dylja sína eigin fávisku.

Þar af leiðandi er ég ekkert misskilin, né klárari en neinn, bara, hálf fávisk (eins og glöggt má sjá af þessu orði)

Stór orð eru ekki gáfur, háðslegar glósur um athæfi annarra er ekki sniðugt. Þetta er allt frekar hallærislegt þegar maður pælir í því. Þegar ég pæli í því, er ég frekar hallærisleg. Þetta blogg er stærsta sönnun þess efnis. Ég sjálf er stærsta sönnun þess efnis.

Við erum svo sem öll asnar inn við beinið.

Það má svo sem líta á þetta með bjartsýnum, rómantískum augum, og segja að allt sé svo indælt og fallegt. Sem er að sjálfsögðu sjónarmið. Gott og gilt sjónarmið. Kannski betra sjónarmið en það sem tekið er hér að ofan. Án efa. Allt er betra hinum megin er það ekki?

Ég er í rosalegu quote stuði. Sad isn't it?

"There will be a time when you think everything is finished. That will be the beginning" - _{Louis L'Amour}

Ég man þegar mér leið þannig. Það var vont. En ég hefði aldrei fyrr á ævinni trúað því að þetta gæti verið satt. Sem þetta samt er. Sem sýnir og sannar að maður veit aldrei neitt fyrir víst. Allt getur reynst rétt. Allt er farið, eða svo til, margt sem maður trúði að væri þarna fyrir lífstíð, héldist kannski ekki óbreytt. Allt breytist. En að einhverju leyti. En allt slíkt getur horfið bara si svona. Þá missir maður trúnna í smá stund. En, það kemur allt saman. Hægt, en kemur þó. Upphafið. Upphafið að einhverju breyttu. Upphaf.

Fallegasta lína sem ég hef samt lesið í ljóði er án efa, í ljóðinu
"To my mother" eftir Edgar A. Poe.

"...By that infinity with which my wife
Was dearer to my soul than its soul-life."

Það er eitthvað, eitthvað svo, ótrúlegt við þessa setningu. Kannski er ég bara svona einföld. Kannski. Má vel vera.

Var að dunda mér á netinu áðan. Þetta er rugl. Samkvæmt þessu á ég að verða eiginlega allt. Og af öllu, helst heimspekingur. Ég myndi fremja sjálfsmorð takk fyrir.

You scored as Philosophy.

You should be a Philosophy major! Like the Philosopher, you are contemplative and you enjoy thinking about the purpose for humanity's existence.

                                    
Ég á samt greinilega ekki að verða dansari né listamaður. Hmpf. What a puzzler!

Edgar A. Poe sagði eitt sinn; "Those who dream by day are cognizant of many things which those who dream only by night may miss"

Rómantík in it's most obvious form. Dagdraumar? jahá! Alltaf er manni sagt í æsku að hætta að vera svona utan við sig og einbeita sér. Tókst aldrei mjög vel hjá mér. (Sjáið! byrja ég aftur á þessu "ÉG" dæmi...)
Þetta er stundum mjög slæmt. Hef setið of lengi í strætó sökum kjánalegra dagdrauma og þurft að labba ansi langa leið heim. Ofsalega er ég svöl manneskja. Það fer ekki á milli mála.

Að elska sjálfan sig. Það er hugtak sem ég fatta ekki. Hvernig er hægt að elska eitthvað sem maður veit að er svo gallað að maður á erfitt með að sætta sig við tilvist þess? Setningar á borð við "Það er ekki hægt að elska nema að elska sjálfan sig" geta svo sem alveg, verið réttmætar, en ég elska alveg einhverja. Ekki marga, en einhverja.
Væntumþykja er svo allt annað en ást. Ást er Erla. Ást er Bóbó. Ást er Sigrún. Ást er... svo ótal margt en samt líka svo lítið. Reyna að elska ekkert sem getur sært mann. Lesson well learned.
"The supreme happiness of life is the conviction that we are loved"
V. Hugo

Ég veit ekki alveg hvað er málið með tilvitnanir uppá síðkastið. Þetta mun verða óþolandi þegar lengra líður.

Mikið svakalega er ég búin að vera að rugla hér að ofan. Samhengislaust og ókjarnyrt og of mikið af orðum sem eru ekki til og svívirðileg ofnotkun á orðinu "OG"

Screw it.

"Plunge boldly into the thick of life" Þið megið giska hver sagði þetta

... Ef ég fletti í gegnum gömul blogg, þá virðist setningin "ég skil ekki" koma ansi oft fyrir... ég skil ekki af hverju ég er svona skilningsvana.. af hverju er skil ég svona lítið í öllu? Þetta virðist allt vera svo einfalt, allt saman.. en nei! Emó litla ég skil ekki og heimurin er á móti mér... tjah, gæti svo sem verið verra... eða on second thought.. nei, að vera emó er botninn...

Ég skil samt ekki tilfinninguna söknuð, það er asnalegt, mér finnst það asnalegt, ég hef eytt meirihluta unglingsáranna í að sakna einhvers sem ég fæ ekkert aftur og ég skil ekkert hvað ég er að pæla í að sakna hins og þessa, það sem ég á  núna er milljón trilljón sinnum betra... Ég er föst í vítahring þess að halda að ég kunni að hugsa, en málið er að ég kann það bara ekki neitt! Sama hvað hver segir... það gleymdist að kenna mér þá list að hugsa, eða þá að hætta að hugsa.. eða bara bæði, vesen þegar manni gleymist að læra upphafið og endann en þykist samt kunna hugtakið...

Ég á alveg rosalega auðvelt með að blogga þegar ég er reið, ég er alveg frekar reið núna þannig að ég verð eiginlega að hafa hömlur á því sem ég skrifa, ekki það að það sé svona rosalega merkilegt, það er bara betra að gæta sín á því sem maður lætur frá sér á netinu, plús það, að það er frekar sorglegt að rekast að á blogg sem innihalda ekkert nema biturð og reiði.. það er svo leiðinlegt að lesa... eða er það það? Gæti ekki bara vel verið að einhverjum finnist gaman að sjá að það eru aðrir sem verða líka reiðir og sárir, og finna þá samkennd, því að fólk á það til að byrgja þetta inni.. sem er, tjah, ekkert alltof sniðugt, en mjög þægilegt samt sem áður...

Jæja, 1. apríl um daginn, stelpurnar létu mig næstum fá taugaáfall! Fékk svo hljóðandi sms frá Bóbó:

"Erla var svo ógeðslega full í gær!!..Hún fór heim með einhverjum forljótum gaur og hún þekkir hann ekki einu sinni og ekki séns að ég hefði getað stoppað hana"

Ég fékk nett taugaáfall, hringdi í Bóbó en hún var í sturtu, hringdi í Erlu og talaði inn örvæntingarfyllstu talhólfsskilaboð í sögu allra síma, og svo hringdi Bóbó og bað mig um að tékka á dagsetningunni... tjahh.. tók mig svona 2 tíma að jafna mig á þessu...

Horfði samt á bestu mynd í geimi á laugardaginn (ég get ekki hætt að tala um hana!)
Hún var um mann, sem missti konuna sína, og önnur kona fékk hjartað úr henni og verður maðurinn ástfanginn af líffæraþega látinnar konu sinnar... Twisted..anyone?
Svo björguðu þau dýragarði saman.. The end.. If that isn't romance, what is?

Mig langar að eiga dýragarð, nja, mig langar að eiga skriðdýrasafn! Who am I kidding... Mig langar í anakondu... en mig langar svo margt ...

Djöfull er maður orðinn emó! Það er samt einhvernveginn ekki hægt að fúnkera nema að vera emó.. eða ekki kaldhæðinn.. og hvar væri ég án kaldhæðni?

Betri manneskja.. án efa..

En mín bíður félagsfr. ritgerð sem er löngu past it's due

I bid thee farewell

... Ég skil ekki þessa endemis punktaáráttu... ég veit ekkert hvaðan hún kemur né hvenær hún kom fyrst fram... Ég skil ekki þennan rithátt, og verð eiginlega að fara að venja mig af honum því að ég er byrjuð að gera þetta í ritgerðum og verkefnum í skólanum... ekki nógu gott...

Minningargreinar eiga ekki að vera til að mínu mati. En! það er ástæða fyrir því!
Góð og gild meira að segja... eða ég skal ekki segja hversu gild hún kann að vera..

Ég les til að mynda alltaf minningargreinar, það eina sem ég les í Mogganum það bláa blað... og ég verð alltaf rosalega sorgmædd... bæði yfir því að einhver missti einhvern nákominn sér og að ég sé að verða sorgmædd yfir grein um fólk sem ég þekki ekki einu sinni... ég veit, ég er sjálfhverf...
Ég er alltaf alveg komin á það að þetta var afi/amma/frænka/frændi minn sem dó... þarf svo alltaf að minna sjálfa mig á að svo er ekki, en samt sem áður ... þá er þetta eitthvað svo skrítið... þetta er hvergi annarsstaðar.. ég meina... ekki sé ég þetta fyrir mér í The Times eða Berlinske tidende... Settist bara ritstjóri Morgunblaðsins niður einn dag og hugsaði út leið til að gera litla unglingsstúlkur sorgmæddar í morgunsárið? (enn og aftur þessi blessaða sjálfhverfa að segja til sín)

Meira hvað það er búið að vera leiðinlegt verður núna síðastliðna daga, rok og kuldi..
þá verð ég alltaf svo syfjuð ... Hníg niður þegar ég er komin heim eftir "erfiðan" skóladag (alla þessa þrjá tíma sem ég þarf að mæta í) og fer að sofa.. ég er aumingji á heimsmælikvarða... Á mínum grunnskólaárum var ég í tvöföldu tónlistarnámi, félagsstörfum og toppnemandi... Núna er ég bara... menntaskóla aumingji.. sem sefur á daginn eða les háfleygar tilgerðarlega bókmenntir og reynir að lifa á fornum afrekum... eitthvað þarf ég að fara að taka til hendinni og gera eitthvað... en nei... þá hef ég allt í einu ekki tíma! Tímaleysi! Í lífi stúlkunnar sem alltaf finnur sér tíma til að taka sér lúr eða dorma yfir Leiðarljósi... Jæja.. núna er ég bara að tala í hringi...

Mikið að gera á næstunni.. Böll, Gettu Betur, Morfís, Requiem, Kór árshátíð.. svo Bandaríkin... ARG! ég hef ekki tíma til að vera til... kannski.. ég leggi mig bara 19. apríl og sofi fram eftir sumri.. vekið mig áður en leggja skal af stað til Englands... ég verð úthvíld... vonandi...

Annars... þá ætla ég að vinda mér í lærdóm/svefn...

toodles

... Enn og aftur er ég að tala um Gillzenegger... Hvers vegna... HVERS VEGNA var þessi maður í Kastljósinu?... Ég hef ALDREI á minni litlu ævi heyrt í jafn... ja.. ég hef ekki lýsingarorð sem ná yfir andstyggð minni á þessum manni...

Hann situr þarna, hárið á honum virðist vera að fara að leka framan í hann og segir að lesbók Morgunblaðsins sé eitt leiðinlegasta blað sem hann veit um... Ekki vil ég vita hvað þessi drengur les í sínum frístundum...

Það er ekki það að þetta sé illur maður, ég bara ÞOLI ekki hvað þessi maður stendur fyrir.. ég get ekki sagt þetta nógu oft...!

"Fólk verður bara að uppgötva sinn innri hnakka..."

Mig langar andskotakornið ekkert að uppgötva minn innri hnakka... Ég vil bara vera "trefill" ... eins óálitlega og það kann að hljóma... Frekar ein en með einhverjum sem er heilaþveginn af Gillz og slíku pakki sem þvertekur fyrir því að það leynist vottur af kvenfyrirlitningu í skrifum hans.... Oj oj oj...!

Vá hvað ég er samt búin að tönnlast á þessu ... En..en..en.. þetta er truflandi í alvöru talað! Svo koma bara einhverjar bölvaðar yfirlýsingar frá honum um að honum sé "alveg sama hvað öðrum finnst um hann" sem þýðir... að hann verður aldrei stöðvaður! ó vei... hate him hate him hate him

Varð að koma þessu frá mér...

Annars á ég mjög erfitt með að blogga þegar vel liggur á mér... það kemur alltaf eitthvað svo hallærislega út... Tilfinningarnar mínar fara alltaf í eina klessu þegar ég er glöð... ef ofsakæti grípur mig, sit ég oftasta sem fastast og glotti með sjálfri mér... og get ekki talað af því að þá er ég hrædd um að ég missi alveg stjórn á mér... jah.. and that's not a pretty sight... gerist einungis undir miklu álagi, þegar eitthvað átakanlegt er að gerast í Guiding Light og þegar fávitar eins og Gillz komast í sjónvarpið...

En, víkjum aftur að gleði... eða bara... nei... jú.. gleði

Það er samt skrítið að þegar ég er glöð langar mig oftast að vera ein... í hæsta lagi undarlegt.. held ég.. kannski ekki.. kannski er þetta the mest normal thing in the world en MH er búinn að heilaþvo mig inní að allt sé artí.. og original...

Annars það sem er títt úr menntaskólaheiminum er að stríð geisar milli MH og MR... sem setur mig í undarlega breglaða Rómeó og Júlíu stöðu... ef svo má kalla...
Þar sem við MH'ingar teljum okkur aldrei vera hafna yfir kjánalæti og ríg tel ég að við vinnun stríðið, hvort sem við tökum morfís eður ei...

Prófkvíði... þetta er algjörlega vanmetið hugtak.. Ég þjáist til að mynda af hrikalegum prófkvíða og fæ alvarleg taugaáföll þegar kemur að prófum og er oftast ekki viðtalshæf daginn fyrir próf, afvegaleiðist og sit í transi og spila lúdó við sjálfa mig í tvo tíma... og er sannfærð um fall og einhvern viðbjóð... þetta er ótrúlegt... ég hélt alltaf fyrst að ég væri bara svona, en setti þetta svo í samhengi við prófin.. and it all made sense... ég skil samt ekkert í þessu, meiri vitleysan í þessu... þarf að drífa mig til námsráðgjafa...

Annars eru námsráðgjafar frekar scary manneskjur... Einhvernveginn á ég að sitja þarna, fyrir framan einhverja manneskju og segja hvers vegna mér líður illa í skólanum.. að sjálfsögðu fer maður þá bara í einvhverskonar hlutverk munsturnemandans sem ekkert amar að og líður þá kjánalega að vera að stela tíma frá þeim sem actually glíma við einhverskonar alvöru vandamál, annað en litla trú á sjálfum sér... jebb.. tímar mínir hjá námsráðgjöfum enda alltaf á því að þeir segja við mig að þeim sýnist þetta allt vera á góðri braut hjá mér og svona eigi þetta bara að vera, og ef allir myndu nú vera svona.. og jah.. the list goes on...
Oftast stari ég bara á þessi grey og hugsa með mér "já.. ef allir væru eins og ég..." en hætti instantly við þá hugsun því að það væri... tja.. förum ekki út í það...
niðurstaðan er að.. I don't like námsráðgjafar..

anyhow... ég er að spá í að fara að segja þetta gott...

until next time

toodles

... eins og hver annar tími.. Svo sem ekkert merkilegri en aðrar.. ágætis partýstand á manni.. að venju óhemju anti-social seinni-part kvölds... eins og ég á til að vera... Gallery-ferðir með föður mínum og bíóferð á eina súrustu mynd seinni tíma (ef farið er með rétta fólkinu þ.e.a.s....)

...Ég held alvarlega að ég sé að breytast í miðaldra konu.. Uppáhaldssíðan mín er femin.is, þar er allt til alls... Hvernig skal losa sig við lausa húð eftir óléttu (like that's ever going to happen), próf um hitt og þetta, meðal annars hvort að ég sé tilbúin til að verða móðir (sem ég er... aumingjans barnið segi ég nú bara...), óhemju mikið af mataruppskriftum, spjallþræðir um hitt og þetta og svo mætti lengi telja... Ég er að íhuga að reyna að varpa mér yfir í unglingaheim samtímans... nema.. ég hef ekki hugmynd um hvað það felur í sér.. ehm... cosmogirl.com... nja..nei.. það er á útlensku.. þess lags er ekki við hæfi ungra stúlkna að kunna.. ehm... já.. hvað um það..

Mér finnst alveg merkilegt þessi tilhneiging fólks, þá oftast stelpnahópa, að safna sér saman og stofna síðu.. þá  oftast  /gellurnar, /astarpungar, /pikurnar eða eitthvað þaðan af grófara... Þar er að finna merkilega tengla á borð við:

"Flipp 2. maí"
"Girlsnight out"
"partý hjá [insert eitthvað nafn]

.... og já.. myndir þessar innihalda oftast litlar stelpur á fermingaraldri að kyssa breezer flöskur eða miðaldra menn (20 ára og eldri þ.e.a.s.) ... ég..ég..ég... skil ekki..

Ég hef aldrei skilið 19 ára stráka með 14 ára stelpum.. ég veit.. ég er þröngsýn og vond bla bla bla... But so was Hitler... (U.þ.b. verstu rök í sögu þessa bloggs)...
En.. en... Um hvað talar fólk?

"jæja.. þú ert að fara að fermast.."
"já..."

Nei... nei...NEI!.. ég veit að það er sagt að stelpur þroskist hraðar en strákar og ástin spyrji ekki um aldur... en oftast gerir siðferðiskennd okkar það!.. Allavega mín...

Fór á Rent í gær... það er.. áhugaverð mynd í meira lagi.. góð framan af.. en svo tekur við syngjandi wannabe David Hasselhoffar í undarlegu low budget Beverly Hills 90201 atriði, deyjandi fólk sem vaknar og talandi, dánar dragdrottningar...
" You go back girlfriend and listen to that boys song!" .. ég held að ég hafi ekki hlegið svona mikið lengi...

Er á góðri leið að sökkva mér í bækur á ný eftir langa pásu... Nema þær eru allar fremur þunglyndar.. s.s. "Heppin" eftir Alice Sebold, "Endurtekningin" eftir Søren Kirkegård o.s.frv. en samt eina góða "Bókin um hlátur og gleymsku" eftir Milan Kundera.. og svo að sjálfsögðu eins og alltaf
                                                                   "Tuesdays with Morrie"
án efa yndislegasta bók í geimi... Það skiptir ekki máli hvað er að, hvernig manni líður eða hvað er í gangi, hún kemur manni í sinn eigin heim.. Vá.. þetta var.. væmið... En þessi bók hefur þessi áhrif... Sumt er þess virði að vera væminn fyrir... it's not alot... en það er þó til...

Tók til í bókahillunum mínum í dag.. Fann ótrúlegustu bækur... ég á alveg þrjár eða fjórar "etiquette" bækur, Nancy safnið mitt kom í leitirnar ásamt bókinni sem Erla bjó til fyrir mig... "21 reasons not to kill yourself..." heimatilbúnar bækur eru bestar...

æi.. ég er svo glöð þessa dagana.. I like it... butterflies all over... þannig að þið, lesendur góðir afsakið fáar bitrar skoðanir út í heiminn... at the moment.. the world is good...

Með þeim orðum slæ ég botninn í þetta

Gleðilega komandi páska

Þá er komið að blessaðri helginni... Sé fram á partýstand og bíóferðir... kaffihús og menningarlegar heimsóknir á söfn borgarinnar... mikið er maður mikill menningarfrömuður orðinn... iss iss...

Ég er samt örugglega ein leiðinlegasta manneskja sem sótt hefur partý hér í seinni tíð... ég mæti... hress og kát... en langar oftar en ekki að setjast inn í rólegt horn og fara að gramsa í bókaskápum viðkomandi heimilis.. (ég er ekki að djóka með þetta... ég er svona leim..) en oftast heldur maður í sér og spjallar við fólk.. eða horfir á fólkið sem er að dansa (enn og aftur.. svona er ég svöl)... samt eru partý skemmtileg.. ég held að ég hafi brenglaða hugmynd um skemmtun..
       Annars skemmti ég mér mest megnis á nóttunni, (haha voða fyndinn orðaleikur, ég veit... ég veit...) þá við að lesa eða skrifa niður það sem kemur niður í hugann á mér þegar ég horfi  á næturdagskrá Sirkus...

Fyrst ég minnist nú á Sirkus hér að ofan, þá minnir það mig á nýliðna nótt þar sem ég lá í makindum mínum og hlustaði á eitthvað álíka ó-artý og Noruh Jones, að þátturinn "Kallarnir" komu á skjáinn... ég í alvöru talað, trúði ekki mínum eigin augum...

Þessir blessuðu drengir eru eitthvað það ófyndnasta sem ég hef á ævi minni séð eða heyrt í.. ég í alvöru hlæ meira að Spaugstofunni en þessum greyjum...
Ég starði á skjáinn og vissi ekki hvort ég ætti að hlæja eða gráta.. ég gerði smá af bæði...

Já, já.. það má vel vera að einhver kommenti hér að neðan að maður eigi að hafa húmor fyrir umhverfi sínu, og þeir sem þekkja mig vita vonandi að ég er fær um það...

 en þessi þáttur... hann er mannskemmandi.. Það er talað um að ofbeldi og kynlíf sé slæmt fyrir yngri kynslóðina.. tja.. NEI.. Fyrirgefðu, en er heimurinn ekki ofbeldisfullur og erum við ekki flest getin með kynlífi?.. Er þetta tvennt ekki eitthvað sem hefur fylgt mannkyninu frá upphafi?.. Þið kannski skiljið megininntakið í þessum rökum.. ég vil alls ekki koma fyrir eins og ég sé að styðja að við nuddum komandi kynslóðum þessa lands upp úr ofbeldi og grófu og óviðeigandi kynlífi... heldur er ég bara að segja.. að getur ekki hugsast að einhver þarna úti finnist þetta í fyllstu alvöru vera töff?.. Og svona eigi lífið að vera?... Allir vel tanaðir/spreyjaðir og með ótrúlega skorna vöðva.. sjáið bara hvernig Sylvíu æðið hefur þróast.. Afmyndaður veruleiki...

Og Geir Ólafs!..Ef sá maður er ekki að grínast með tilvist sinni einni saman, þá er heimurinn á hraðleið til helvítis... Fleygar setningar á borð við:

"Stundum vilja þær bara láta taka sig strax"
"Skelltu henni bara á húddið"
"Eigum við að fara heim til mín og hlusta á Bach?"
"Láttu hana drekka hvítvín, það fer beint í píkuna á henni"

...  hafa heyrst frá þessum manni í þessum þáttum... Eflaust má vera að þetta sé grín hjá aumingjans manninum, og er þá ósanngjarnt að hann þurfi að sitja undir slíkum sleggjudómum á nafnlausu bloggi.. því biðst ég velvirðingar á ofangreindu máli ef ekkert er nema húmorinn á bak við þennan þátt.. þá skal ég glöð taka þátt í þjóðardýrkuninni á þessum mönnum..

Núna er að færast í aukana að fólki finnist "töff" að finnast Sylvía Nótt ekki alveg nógu "inn"... Heyrast setningar eins og "ja..ég er bara komin með ógeð á henni" út um allar trissur og ætla má að glimmer skeið íslenskra barna og unglinga sé að renna sitt skeið... eða hver veit?.. Munu þá Artý og Indí krakkarnir taka upp ást á þessu undarlega samfélagslega fyrirbrygði?...

Finnst pupulnum, íslensku þjóðinni, ekkert skrítið að það sé nánast verið að taka einhvern í guðatölu og gera að andliti Íslands að vissu leyti, að sú manneskja sé í raun ádeila á hvað hið íslenska þjóðfélag er búið að þróast út í?...

"Fokkfeis"
"Skilurru"
"ógisslega töff" 

vá..! ég skýt mig ef ég heyri þetta einu sinni enn... núna þykir ego-mania bara dáldið töff og independent... já já.. það má vel vera að einhverjum þyki þetta merki um sjálfstæða hugsun og frumleika.. að vera alveg eins og öskrandi frekjan í sjónvarpinu sem er í raun að gera grín að því að þú viljir vera alveg eins og hún... Ekkert nema ádeila á samfélagið.. samfélagið sem dýrkar hana...

Ég held samt að gagnrýnisraddir, þá sérstaklega af nafnlausum netmiðlum, hafi ekki mikið að segja í baráttunni gegn norminu.... Nei.. sennilegast ekki...

Ég kveð þá í bili með þá von í brjósti að enginn hnakki lesi bloggið hér að ofan..

Yours truly